Maandelijks archiefs: juli 2010

Goedenavond lieve mensen, gisteren hebben we onze Bradley begraven, terwijl ik het schrijf lopen de rillingen over mijn rug,  je eigen zoon begraven! Wie kan daar goed mee omgaan? Wij als gezin moesten dit doen, maar iedere vezel in je lijf straalt pijn af tot diep in ons hart, en wat zou je graag horen dat dit slechts een enge droom was. Maar helaas .. werkelijkheid is waar wij het mee moeten doen. Slapeloze nachten, er zullen er nog veel van volgen, verdriet laat ons niet los, boosheid hebben wij niet meer in bedwang, goh wat zijn wij kwaad … waarom .. waarom hij.
Gisteren tijdens de dienst/begrafenis hebben wij onze ogen uitgekeken hoeveel mensen er op de been waren voor onze kanjer Bradley, bij deze willen wij u enorm bedanken voor het massale medeleven. U was geweldig …… dank.
Lieve mensen tot november zal deze blog te bewonderen zijn en zal nog een enkele keer geschreven worden tussendoor.

U allen een dikke kus van Mirjam, Steven, Bradley in memoriam en natuurlijk van mij ( Erwin ). Het was fijn om voor u te schrijven, ja … en de reacties …. schreven boekdelen.  Welterusten ………..

Goedemiddag lieve mensen, zoals u weet is onze kleine kanjer er niet meer. De rouwkaarten zijn al verstuurd en door de vele kennissen die wij hebben, en de hoeveelheid bradlog lezers begrijpt u wel dat wij niet iedereen een kaartje kunnen sturen. Vandaar dat er nu een kaart op de blog geplaats zal worden zodat u ook erbij betrokken bent.

Goedenavond lieve mensen, vandaag om 16.00 uur is ons dierbaarste bezit Bradley als gevolg van een hersenbloeding overleden. Het ergste wat een ouder kan overkomen is jammer genoeg bij ons gebeurd. Morgen in de loop van de dag zal Bradley thuis komen om in zijn eigen kamer te worden opgebaard. Verdere details zal één dezer dagen via de blog te vinden zijn. Het is kort maar het lukt mij niet meer om te schrijven. Welterusten …..

Goedenavond mensen, wat een dag, wat een dag, bedoel wat een warme dag vandaag. Door al de gesprekken die wij hebben gehad vandaag krijg je het vanzelf warm. Bradley hoeft momenteel niet meer naar het ziekenhuis, men is gestopt met de infuus maar in de plaats daarvoor moet hij wel hoge dosissen pillen slikken om de infectie stabiel te houden. De oncologen willen dit een week of twee aanzien of dit haalbaar is, zo niet zal er alsnog weer met infusen gestart worden. Dit bied ons natuurlijk uitkomst voor u weet wel …. wij hebben direct Doe Een Wens gebeld en het één en ander voorgelegd stel dat Bradley zich de komende twee weken goed blijft voelen ….. ja ja het is zover, wij gaan zondag naar Orlando Amerika. Zoals eerder voor 8 dagen met alles erop en eraan. Wat een geweldig moment om Bradley dit te vertellen, die grijns op zijn gezicht, dat gevoel wat hij uitstraalde, je proefde gewoon de smaak van blijdschap in je mond. En wat zegt Bradley … dan ga ik vanavond vroeg naar bed want dan ben ik goed uitgerust als wij gaan. Heerlijk toch zo'n antwoord. Maar ook Steven moest een traantje weg pinken van blijdschap, ook hij heeft dit verdiend na al die dagen die hij heeft moeten inleveren. Even terug naar het behandelen .. na die twee weken wordt er bekeken wanneer er gestart gaat worden met de chemo pillen. De morfine pleisters houden wij nog even op de achtergrond zolang hij het kan redden met de Tramal die hij nu heeft ondanks dat het een hoge dosis is. Ja mensen nu maar hopen dat er de komende 5 dagen geen gekke dingen gaan gebeuren want de reis moet nu een keer doorgaan, wij kunnen het niet meer aan als zijn laatste wens ook ontnomen zal worden. Zo ga nu stoppen anders heb ik geen tijd meer voor de koffers in te pakken. Slaap lekker en …. welterusten ….

Goedenavond mensen, vandaag is het een goede dag geweest voor Bradley. Hij is zelfs een kwartiertje wezen varen met Kim (nichtje) en Steven. Sinds gisteren is de pijnstillende medicatie verhoogt en nadien is de pijn verdraagzamer geworden voor Bradley. Het was vandaag de eerste keer sinds ongeveer twee weken dat Bradley overdag aan het spelen was zonder te slapen van vermoeidheid, dit deed ons zeer goed. De pijn die Bradley heeft kan veroorzaakt worden door de leukemie, tenminste dit vermoeden de oncologen, omdat andere oorzaken via een bloedafname zijn uitgesloten. Wel zijn ze onderling in overleg om toch alvast te starten met morfine pleisters. Ook hebben wij morgen een gesprek met de oncoloog hoe wij dit verder gaan afhandelen. Hé wat een rot woord "afhandelen" laten we het zo zeggen, hoe hij verder wordt behandeld. Ook zal er morgen een gesprek komen met Stichting Doe Een Wens of überhaupt de reis naar Orlando wel door zal gaan. Met Steven lukt het wel, ondanks dat hij een beetje eigenwijs is staat hij toch wanneer nodig klaar voor zijn broertje, en niet te vergeten ook voor ons. Wij hebben een raar gevoel dat het niet lang zal duren dat Bradley …… ja. Zienderogen gaat hij, ondanks zijn geweldige en sterke inzet, toch achteruit. Wij leven van dag tot dag en wat is een volgende dag dan zo kostbaar. Lieve mensen geniet net als wij en denk aan de dagen die voor velen zeer kostbaar zijn. Welterusten ……..

Goedenavond mensen, het ziet er niet goed uit met Bradley. Zijn infectie krijgen ze niet onder controle en zal altijd, zolang hij nog leeft, infuus moeten krijgen oftewel wat de artsen zeggen Bradley komt er niet meer van af. Dit is een flinke domper voor ons maar zal proberen toch nog alles te doen waar Bradley zin in heeft. Wat ook besproken is dat ipv twee keer per dag naar het ziekenhuis te rijden om de infuus thuis te doen met behulp van kinder thuiszorg of verpleging van de afdeling van het Sophia ziekenhuis. Dit is nog niet zeker en moet nog verder over gepraat worden. Bradley ligt de grootste deel van de dag te slapen, alles wat hij doet is te vermoeiend. De reis naar Orlando is nog niet zeker omdat Bradley daar ook twee keer per dag aan het infuus moet en een verpleger noodzakelijk is. Men is er mee bezig om een verpleger mee te laten reizen. Wordt vervolgd … Zo wij zijn weer onderweg naar het ziekenhuis en voor u slaap lekker en welterusten…….

Goedenavond mensen, het is al weer een tijdje geleden dat ik wat heb geschreven. Daar er wat mensen zijn die hierdoor ongerust over zijn zal ik proberen vanaf vandaag weer iedere dag u op de hoogte te houden. Met Bradley gaat het redelijk, veel ups en downs. De ene dag is hij het mannetje, maar wel met veel beperkingen daar hij snel moe is. Het lopen lukt wel maar kan het niet meer lang vol houden. Lang daar bedoel ik mee, na een kwartiertje is hij op. Het is nog steeds zo dat hij iedere dag 's ochtends en 's avonds naar het ziekenhuis moet voor een infuus tegen de infectie want deze is nog lang niet weg en zal nog wel een tijdje duren. Naar verwachting zal Bradley morgen of overmorgen een bloedtransfusie en trombocyten krijgen. Het is hier nog steeds een emotioneel onder onsje, het verwerken gaat moeizaam maar dat is ook niet zo gek als je weet dat je je kind zal verliezen. Het is en blijft onwerkelijk! De dagen worden geteld, ook al weten wij niet hoeveel dagen het zal worden. De muziek is al uitgezocht en verder kunnen wij het nog niet aan. Het is toch te bizar voor woorden om hier over te praten laat staan als het zover is. De rillingen lopen echt over heel mijn lijf nu ik dit zit te schrijven, met in mijn gedachten "was dit maar een droom". Ook al weet Bradley hoe het zal aflopen is hij toch positief, maar dat is hij al acht maanden. Ondanks dat wij uitgeput en leeg zijn willen wij zo graag weten wat er door dat mannetje zijn hoofd gaat, zelf denk ik dat wij maar 1/10 van zijn gedachten weten. Verder is het maar hopen dat hij lang bij ons zal blijven, en dat ik u nog heel lang …. slaap lekker en welterusten …. kan zeggen. xxxxxxxxx

Goedenavond mensen, even een kort berichtje met wat foto's van Bradley op de pannenkoekenboot waar hij met een paar vriendjes en enkele ouders zijn verjaardag heeft gevierd. Ja … zijn laatste verjaardag, wat is dat toch raar om hier mee om te gaan, laat staan zijn verjaardag te vieren. Maar zoals Bradley altijd is geweest was zijn verjaardag op de pannenkoekenboot voor hem onvergetelijk, en voor ons toch ook wel een beetje … wat zeg ik! "een beetje" heeeeel veeeeel zelfs. Lieve mensen stoppen is altijd moeilijk maar moet er wel aan beginnen dus voor vannacht …. welterusten ….

Goedenavond lieve mensen, wat zijn de dagen toch raar de laatste tijd .. of komt het dat de tijd voor ons stil staat? Was dit maar waar want dan konden wij de tijd ook terug draaien. Maar nu naar de realiteit … Bradley voelt zich sinds vandaag redelijk goed, hier bedoel ik mee dat hij lekker gespeeld heeft met zijn vriendjes en weer wat heeft gelopen. De infectie is nog niet onder controle maar gaat wel beter, Bradley heeft minder last van pijn en jeuk maar dat kan ook komen omdat hij de hele dag door medicatie krijgt tegen pijn en jeuk. Als de infectie onder controle is zal men starten met chemo pillen tot aan zijn d… Dit is alleen maar om wat tijd te rekken zolang hij zich nog goed voelt. Mocht de pijn erger worden zal men ook starten met morfine. Wij hebben één uitgangspunt en dat is dat Bradley absoluut niet mag lijden van de pijn. Verder doen wij alles wat mogelijk is om het Bradley zo leuk mogelijk te maken, en uiteraard ook voor zijn geweldige broer Steven want hij is net zo belangrijk en zal absoluut niet vergeten worden. Waar wij nu in leven is niet het leven wat wij ons voorgesteld hadden van het leven. Boosheid, verdriet en nog veel meer is het grootste deel van de dag aanwezig. Ook al begrijpt Bradley het nog niet helemaal maar wil wel iedereen de groeten doen en bedanken voor al het moois wat jullie hem hebben gegeven door middel van kaarten, kroeltjes, kusjes en cadeaus. Jammer Nederland heeft het niet gehaald, maar ik blijf door vechten. Veel liefs en dikke kussen … Bradley ….. welterusten ….

Goedenavond mensen, wat een verschrikkelijke dagen hebben wij achter de rug. Het is nog steeds niet te beseffen om je kind te verliezen. Tranen … ja tranen zijn in overvloed aanwezig, hoe moet je dit bedwingen als je even een blik werpt naar je kinderen. Ja kijken dat is wat wij nu veel doen, ook als hij ligt te slapen en dan een arm om je heen slaat, ja dan smelt je helemaal. Zoals u weet is er echt niets meer te doen voor Bradley en alle artsen hebben er echt alles aan gedaan om Bradley te redden maar het is zo'n agressieve vorm dat niets Bradley kan helpen. Bradley weet dat hij d..d gaat en weet nog niet hoe hij hier mee om moet gaan, net zoals zijn broer Steven die kan dit nog geen plaatsje geven. En wij … nee nu nog niet er is nog zoveel te regelen, zoals zijn begrafenis …. raar hé dat je hier nu aan moet denken maar het moet wel geregeld zijn. Maar voor dat wij hier aan denken willen wij alles op alles zetten dat Bradley zijn wens door kan gaan, u weet wel Orlando Amerika. Daarnaast heeft Bradley te kennen gegeven ook nog graag een keer naar de camping in de Ardennen te gaan. Nou lieve schat …. al moet ik duizend kilometer per dag voor jou rijden. Dit gaat allemaal gebeuren, hoe dan ook. Hoe zien de dagen er nu uit .. Twee keer per dag, 's ochtends een infuus en 's avonds een infuus, om de infectie onder controle te krijgen. Per infuus duurt dit ongeveer twee uur en de rest van de dag zijn wij thuis, maar dan ligt Bradley meestal te slapen/rusten. Eergisteren hebben wij een rolstoel moeten halen daar Bradley met de dag zwakker wordt. Nu op dit moment zitten wij in het ziekenhuis en de laatste minuten van het inlopen van zijn infuus zijn ingegaan, daarna gaan wij lekker naar huis voetballen kijken en daarna slapen … tenminste het gaat al dagen moeizaam. Maar voor u wel een goede nachtrust … welterusten …