21-01-2011
Goedemiddag lieve mensen, even een update hoe het de laatste tijd is gegaan. Vermoeiend en moelijk om je eigen leven weer een beetje op te pakken. Al de stress en de vermoeidheid is er langzaam aan het uit komen wat het lastig maakt om je dagelijkse leventje weer op de rails te krijgen. Verdriet zal nooit weg gaan, en vervagen zeker niet, maar om er mee om te gaan ….. nee had nooit kunnen bedenken dat dit zo moeilijk was. Ook op school hebben de kinderen, uit Bradley zijn klas, het zwaar. Om de pijn van deze kinderen een beetje te verzachten had ik besloten om eens op school langs te gaan en zo veel mogelijk vragen te beantwoorden waar de kinderen mee zaten. Waren er vragen? ja ….. heel veel, en ik heb dit op een rustige manier kunnen beantwoorden waar de kinderen ook rust bij vonden. Ook een hunk deed veel bij deze kinderen. Juf Marleen, bedankt voor de vrij gemaakte tijd. Steven … zoals altijd, gaat zijn gangetje en is nog erg gesloten. Praten doet hij veel maar over zijn broertje zwijgt hij. Volgens de deskundigen zal dit er ooit uit komen, maar wanneer is ooit? Verder waar wij lang op gewacht hebben is binnen en geplaatst. Kom gerust eens langs het graf om dit te bewonderen maar hier alvast een voorproefje.
Dit was Bradley zijn lust en leven … voetballen … vandaar dat wij zijn voetbal en zijn voetbalschoenen na hebben laten maken. Dit is met de hand in China, uit graniet, nagemaakt. En zeg eens zelf … is het mooi of niet. Zo … zal over een aantal weken weer wat schrijven, er zijn nog mensen die hier behoefte aan hebben, maar zelf kan ik het ook niet laten. Lieve mensen het is wat aan de late kant maar uit een goed hart, "Mirjam, Steven en ik (Erwin) wensen u nog een fijn maar vooral een gezond 2011" en voor straks ….. welterusten …….
