16-03-2011
Goedemiddag lieve mensen, een maand geleden had ik voor het laatst iets geschreven en vindt tijd dat er weer iets op de blog verteld mag worden. Afgelopen donderdagochtend rond negen uur werden wij (Mirjam, Steven en ik) verwacht op school voor een bijzonder moment. Deze dag was er een boom geplant ter nagedachtenis aan Bradley. Omdat het in de zomervakantie was toen Bradley overleed en begraven werd, en het merendeel van de kinderen en ouders op vakantie waren en niet bij de begrafenis aanwezig konden zijn, heeft de school alsnog een herdenking geregeld. Aanwezig waren de kinderen uit de klassen van Bradley en Steven, ook waren er ouders aanwezig die dit onvergetelijke moment graag bij wilden wonen. Het was in xe9xe9n woord geweldig. Er werden liedjes gedraaid waar Bradley van hield, gedichtjes voorgelezen en ballonnen opgelaten. Voor al die kinderen was het een zeer emotionele dag wat zij ook nooit zullen vergeten, laat staan wij ….. Hoe gaat het met ons? redelijk. Het verdriet zal nooit weg gaan maar er mee leren omgaan begint langzamerhand een plekje te krijgen. Alleen het gemis ….. naar mate de tijd verstrijkt begin je meer te beseffen wat je mist. En dit maakt je weer verdrietig en boos. Met Steven gaat het nog steeds redelijk goed, praat nog weinig maar laat af en toe wel merken dat hij zijn broertje heel erg mist. Zoals laats op weg naar onze wintersport op de achterbank in de auto, zegt Steven ineens … wel fijn zo'n achterbank voor je eigen alleen, maar had toch liever krap gezeten met mijn broertje naast mij. Ja, dit zijn momenten dat je even de tranen uit je ogen moet vegen en een paar keer moet slikken voor je antwoord kan geven. Ook op school doet Steven het goed en zijn cito bevestigd dit. Zo weer genoeg gebabbeld en zal over een maandje weer wat schrijven. Voor vanavond slaap lekker en ….. welterusten ……
17 maart 2011 at 18:28
Geweldig dat de school zoiets gedaan heeft,en goed om te horen dat het goed gaat met Steven op school.En inderdaad zal het verdriet altijd blijven maar jullie gaan het redden veel liefs Roland Karin en Marvin
17 maart 2011 at 18:52
Lieve mensen,
Fijn dat school iets heeft gedaan om jullie kanjer te herdenken. Hieruit blijkt maar weer eens hoe hij was.
Voor de rest weet ik zoals “gewoonlijk” niet zo veel te zeggen.
Ja toch wel…..Jullie zijn ook KANJERS!!!!!
Joost
17 maart 2011 at 20:14
Wat knap dat jullie weer langzaam opkrabbelen, ondanks het verdriet en het grote gemis van jullie jongste held… En wat is Steven een bikkel, zeg, een goede CITO score in zulke moeilijke tijden… Daar heb ik heel erg veel respect voor!! Kortom, een heel grote pluim voor jullie allemaal!! Veel liefs vanuit Amersfoort van ons allemaal XXXXX
17 maart 2011 at 21:20
Lieve Erwin, Mirjam en Steven,
Fijn weer wat over jullie te lezen.
wat een mooi initiatief van de school om een herdenking te organiseren.
zowel voor jullie zelf als al de klasgenootjes.
fijn te lezen dat het elke keer een beetje beter gaat met jullie.
vergeten doen we die kleine kanjer niet,
maar jullie moeten samen verder.
Hopelijk tot snel,
Liefs,
Jan,Anja, Sanne en Jelle Hendriksen
Camping Spineuse Neufchateau Belgie.
17 maart 2011 at 22:18
Hey allerliefste van me
Wat super lief dat ze dit op school allemaal voor je hebben gedaan.
Op deze manier zullen ze je nooit meer vergeten.
Denk dat niemand je meer gaat vergeten, als ik terug kijk naar wat je allemaal heb moeten doorstaan. Dat kunnen we ook nooit vergeten.
Diep respect.
Sorry dat ik wel eens vergeet of te laat ben met zwaaien en je gedag te zeggen, maar dan ben ik even met het verkeer bezig. Haha.
Heel veel dikke xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx van diana
18 maart 2011 at 11:50
Lieve familie De Regt,
Mooi om te lezen dat de school zo’n mooie herdenking heeft gehouden. Het blijft onwerkelijk en veel dingen gaan “gewoon” door. Wat zo raar en oneerlijk is. Wat goed van Steven dat hij zo’n goede cito heeft gemaakt. Onlangs waren wij ergens waar zij balonnen oplieten. Een moment waarop wij aan Bradley dachten, die dag met de mooie blauwe lucht, de wind en de witte ballonnen….
Fijn dat wij nog steeds op deze blog kunnen lezen hoe het met jullie gaat. Ook wij denken nog veel aan jullie.
Lars, Cindy, Steijn & Pepijn
18 maart 2011 at 20:12
Lieve Erwin, Mirjam en Steven,
Wat fijn te lezen dat er zo’n mooie herdenking is gehouden voor jullie kanjer, voor jullie en ook voor alle kinderen. En ook fijn te lezen dat Steven z’n cito goed gemaakt heeft.
Liefs, Ferdi, Helma en Isabel
20 maart 2011 at 17:34
Lieve Mirjam, Erwin en Steven,
Goed om te lezen dat jullie leven iets “leefbaarder” is geworden. Uiteindelijk moet je allemaal door en dan is zo’n bijeenkomst op school speciaal over Bradley weer een geweldig lichtpunt. Knap van jou Steven, dat je je Citotoets goed hebt gemaakt, je bent gewelidig!
Groetjes en tot schrijfs.
20 maart 2011 at 20:58
Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik even naar de overkant kijk en aan Bradley en jullie denk.
21 maart 2011 at 09:34
Lieve Erwin, Mirjam en Steven,
Mooi dat de school dit gedaan heeft, voor jullie grote kanjer!
Steven top dat je de cito goed hebt gemaakt. Wij zijn trots op jullie allemaal. Dikke kus van Guus en Hetty
23 maart 2011 at 13:13
Een heel mooi gebaar.
Mooi dat dat kan en dat er nog zo aan jullie gedacht wordt.
Warme groeten,
Hans en Greetje
24 maart 2011 at 10:50
Heel veel warme knuffels voor jullie xxxxx
24 maart 2011 at 21:58
Hoi Erwin, Mirjam en Steven,
Wat ontzettend lief van de school om dit te organiseren, en zo fijn voor jullie om met vele mensen weer even stil te staan bij het gemis van Bradley.
Steven vanavond nog even over jou gehad met Sandra want ook jij gaat de basisschool straks verlaten net als Matthew en komen er allemaal nieuwe dingen op je pad wat natuurlijk wel lekker spannend is.
Lieve mensen ik wens jullie over een paar weekjes toch hele fijne dagen.
(Mirjam vooral de limoncelli en het ijs is daar ergggg lekker) Dikke knuffff
Ingrid, Robert en Martin.
29 maart 2011 at 11:22
Lieve Erwin, Mirjam en Steven,wat fijn om weer wat te horen van jullie. Wat een verassing zal dat geweest zijn op school, erg mooi dat ze dit gedaan hebben voor jullie en Bradley.
Blij te horen dat het beetje bij beetje wat beter gaat met jullie en trots op Steven dat hij het zo goed doet op school.
Wij denken iedere dag aan jullie en dat zal ook niet verdwijnen.
Heel erg veel liefs en een dikke knuffel ,Ron en Annelies.
30 maart 2011 at 19:24
Een dikke pluim om hoe jullie ermee omgaan Bradley zou trots op jullie zijn en jullie komen er wel ik weet het zeker x en dikke knuffel van Sandra,Romano en Angelo
8 april 2011 at 20:18
Bradley kleine kanjer wat denken we nog ontzettend veel aan je..
4 mei 2011 at 23:25
Lieve Erwin, Mirjam en steven,
Zit net het hele blog nog is door te nemen en dan vooral de fotoos te bekijken van jullie stoere zoon en broer. Moet vaak aan hem denken. Wat een bink was het toch, ik heb hem nooit echt gekent maar door dit blog heb ik een beeld van een lief, ondeugend en ondernemend ventje. Ongelofelijk dat hij niet meer bij jullie is. Hij heeft een prachtig plekje gekregen, in het echt ben ik nog niet geweest maar ik ga zeker een keer kijken.
Liefs Yvonne Weeda
10 mei 2011 at 22:05
Op weg naar huis zag ik een jongetje skaten.. het was net of ik Bradley zag op zijn skates, zwaaien met zijn armpjes om zo hard mogelijk te gaan, altijd zo fanatiek. Wat ontzettend “kut” dan zeg als je dan beseft dat hij het echt niet kan zijn, toch fijn dat er zo altijd weer momenten zijn dat je aan hem denkt..
12 mei 2011 at 12:16
Jullie zijn nog regelmatig in mijn gedachten xx Els
17 mei 2011 at 21:36
Ik ga nog regelmatig even op de blog kijken, om te vernemen hoe het met jullie gaat.
Diepe respect voor de wijze waarop jullie de draad van het leven proberen op te pakken.
Caroline.
16 juni 2011 at 11:25
Dag lieve mensen,
Het blijft bijzonder en emotioneel om deze verhalen te lezen en er gaat ook bijna geen dag voorbij dat ik er niet aan denk. Wat ik wel mooi vind, is de glimlach op je gezicht bij het fietsen. Petje af voor jullie allemaal.
Groeten Scott, Natasja, Liam en Finn
16 juni 2011 at 22:28
Ik zag zojuist een hele mooie foto van Steven met Bradley in een bootje. Best moeilijk om dat weer te zien en wetende dat die moment niet meer terugkomt. Wij denken nog regelmatig aan Bradley maar vinden het toch wel moeilijk om naar de begraafplaats te gaan. Ik ben er een paar keer geweest en nu is het al weer tijdje geleden. Binnenkort wil ik echt de moed bij elkaar verzamelen om een bloemetje te gaan leggen.
X jolan en claus.
28 juni 2011 at 08:06
Wat gaat de tijd ontzettend snel. Het blijft nog steeds zo onwerkelijk.
Vrijdag zijn wij bij Bradley langs geweest, Pepijn heeft een plantje uitgezocht, oranje, de kleur van Smitshoek.
Het ziet er mooi uit, met al die bloemen. Een teken dat jullie mannetje ontzettend gemist wordt. De ontzettende moeilijke periode waar jullie nu doorheen gaan. Vandaar het berichtje van ons aan jullie, om jullie te steunen. Om nogmaals te laten weten dat het zo’n fantastisch kereltje was en wij altijd nog aan Bradley denken bij al die mooie sterren in de hemel.
Liefs,
Lars, Cindy, Steijn en Pepijn
6 juli 2011 at 19:00
Lieve Erwin, Mirjam en Steven,
Ook al horen of zien we elkaar niet veel, denk ik nog steeds aan jullie kleine manneke en jullie. Kan de moed niet opbrengen om eens langs te gaan maar dat gaat wel gebeuren. Het is alweer bijna 1 jaar geleden maar het lijkt wel of het 1 week geleden is. Morgen is de dag dat Bradley jarig is en dat zal een hele moeilijke dag voor jullie worden. Ik wens jullie heel veel sterkte.
Lieve groetjes Alexandra
7 juli 2011 at 08:14
Lieve schatten
We denken veel aan jullie vandaag. Weet gewoon niet wat te schrijven, xxx Ing
7 juli 2011 at 08:18
Hey allerliefste van me
Denk vandaag 100 x meer aan je.
Heel veel dikke xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx van diana
7 juli 2011 at 08:35
We denken aan jullie. Heel veel liefs Ron en Annelies
7 juli 2011 at 10:01
hallo Erwin,Mirjam,Steven
wij wensen jullie heel veel sterkte vandaag en de komende tijd.
7 juli 2011 at 11:40
We missen je kleine krijger…
Ingrid, Arie, Robin en Dennis
7 juli 2011 at 12:37
Lieve schat
Vandaag had je 9 moeten worden.
We missen je zo ontzettend.
Lieve Erwin, Mirjam en Steven
We denken aan jullie.
Dikke kus
Jaap en Virginia
7 juli 2011 at 13:43
Lieve buren, zeker vandaag zijn jullie in onze gedachten. Sterkte. Liefs Aad, Marion, Bo en Fleur
7 juli 2011 at 21:19
Lieve bradley
9 jaar zou je geworden zijn vandaag.
De hele dag hebben we aan je gedacht en ook
zeker aan papa , mama en Steven.
Jeetje wat word je toch gemist zeg.
Xxxxxxxx en dikke knuffels van Silvano,Nathalie
tiziano en donetta
7 juli 2011 at 21:57
Hey lieve luitjes,
We willen langs deze weg, laten weten dat we nog steeds aan jullie denken..Vooral zo’n dag als vandaag..
Heel veel liefs van Marco,Nicole,Bas,Marijn en Kiki